از خودم می پرسم چگونه می توان استعدادها و انرژیهایی زنانه را جذب کرد و به صورت مجازی فضای مشارکت آنان را گسترش داد.

به نظرم اولین گام این است که باور کنیم "تجربه های زنانه مان" ارزشمندند. تجربه هایی که شاید روزمره و پیش پا افتاده به نظر برسند اما می توانند منبع دانش و رشد باشند.

لازم است جرئت روایت تجربه هایمان را بازیابیم....این روزها سخت است بتوانی خودت باشی و تجربه هایت را همانگونه که هستند تعریف و تفسیر کنی، اما به نظر گریزناپذیر می رسد.

شاید برای حرکت به سوی تعامل سالم و متکثر، لازم است از این مرحله آغاز کنیم. اگر من تجربه های تو را اصیل بدانم و تو تجربیات مرا محترم بشماری شاید راهی برای همراهی فردایمان باز شود.

به امید تقویت شهامت برای روایت تجربه هایمان، همانگونه که هستند، از پنجره شعور و نگاه خودمان. و به امید گشودن روزنه های فهممان به روی تجارب دیگران، همانگونه که هستند و نه آنگونه که ما می پسندیم!